Vandaag is de dag dat ik 35 levensjaren tellen mag!

Als je man een uur nodig heeft om (waarschijnlijk via Facebook) erachter te komen dat je jarig bent, vervolgens pas om 10 uur zijn bed uur rolt en dan besluit om tot half 12 uitgebreid in bad te gaan liggen waar hij al jaren niet meer in gelegen heeft…
Dan ga je je toch echt afvragen: wat doe ik eigenlijk nog bij die man? Waarschijnlijk is dat nou ook juist net zijn bedoeling gok ik!
En als je er iets van zegt krijg je als antwoord je hebt gisteren en eergisteren toch al gevierd, hoe vaak wil je verjaardag vieren?

Omdat we vandaag naar de communie moeten van één van ZIJN vrienden, heb ik gisteren maar alvast een barbecue gedaan, en vrijdag is ZIJN familie op bezoek geweest omdat zij gisteren verhinderd waren….

Cadeaus: Toen ik manlief van de week vroeg heb je al iets voor mijn verjaardag? Kreeg ik uiteindelijk, omdat hij het vergeten was, 50 euro gesponsord voor nieuwe schoenen, die ik uiteindelijk met mijn moeder ben gaan halen.
Van de kinderen heb ik niks gekregen, nog geen kleurplaat.
Een bloemetje, kaartje of klein doosje bonbons konden er blijkbaar ook niet vanaf.

Nu weet ik gelijk weer waarom ik een hekel aan verjaardagen heb,
Met zo een attente man als die van mij wordt het toch alleen maar een deprimerende dag!