Op 2 november was het zover, Joël en ik gingen eindelijk naar de Champions League wedstrijd in Eindhoven van Psv tegen Bayern München.
Onder het motto beter te vroeg dan te laat zijn we al om half 4 vertrokken uit het Maastrichtse, waardoor we al om kwart voor 5 de parkeergarage uitliepen.
Jeetje wat veel volk op de been, eerst dan maar eens rustig een hapje eten bij de plaatselijke MC Donalds.
Zo gezegd zo gedaan, na wat inlichtingen te hebben gevraagd over de snelste route naar het stadion, begeven wij ons ook die kant op.
Het druilerige weer en hier en daar wat sinistere figuren rondom het stadion doet ons besluiten om de fanshop in te duiken en hier een uurtje rond te neuzen, maar ook om natuurlijk onze hand zo min mogelijk op de knip te houden! 😆
De wedstrijd begint pas om 20:45 uur.
Eenmaal de buit binnen stel ik voor om ons waar naar de auto te brengen om zo nog wat tijd te doden, het is immers pas 18 uur. Van een medewerker van de fanshop heb ik begrepen dat een uur voor aanvang pas iets te zien en te doen is in het stadion.
Joël vindt het erg spannend allemaal en het lijkt toch wat veel indruk te maken op zo een klein mannetje, met al die ME-busjes, loeiende sirenes en politie te paard.
Eenmaal de spullen in de auto te hebben gelegd, lopen weer terug naar het stadion en sluiten ons aan bij de eerste mensen die ook al voor de ingang staan te wachten.
En dan is het zover, rond 19:30 uur mogen we dan eindelijk naar binnen. Gelukkig hebben we onze plekken snel gevonden, wow wat zitten we mooi zeg!
Het geluk blijkt nog meer aan onze zijde want laat Bayern München nu net voor onze neus zich te gaan opwarmen waardoor o.a Arjen Robben direct voor onze neus een showtje trekt met het hooghouden van zijn bal en we kunnen genieten van de kunsten van keeper Manuël Neuer.
Super cool, ja zelfs mama is onder de indruk, zowel van het gegoochel van Arjen, als van het postuur van Neuer en dan met name zijn borstkast 😋
En dan gaat de ceremonie beginnen, Joël merkt scherpzinnig op, als er een lichtshow wordt gegeven, dat het wel duidelijk te merken is dat Philips hoofdsponsor is van dit Stadion!
Wat een ambiance elk stoeltje heeft een vlaggetje gekregen dus op de klanken van Guus Meeuwis zwaait iedereen driftig met zijn vlaggetje, super gezellig.
Het eerste doelpunt komt van PSV, welke ondanks buitenspel toch wordt goedgekeurd.
De Bayern fans zitten rechts van ons in een ieniemienie klein uithoekje boven in het stadion, maar hun gezang maakt meer herrie dan alle andere psv fans bijelkaar!
Uiteindelijk wint Bayern met 2-1
Van de wedstrijd heb ik weinig meegekregen, als je een wedstrijd inhoudelijk wilt volgen kun je wat mij betreft veel beter voor de tv gaan zitten. Je zit links te kijken en rechts gebeurt iets, niks herhalingen op een scherm hè… heb je het niet gezien jammer dan…
Van alle spanning kreeg Joël voor het einde nog knallende hoofdpijn en begint toch de vermoeidheid toe te slaan.
In de blessuretijd stelt Joël voor om alvast te vertrekken om zo de drukte voor te zijn. Wat is het toch een slimme, meedenkende en probleemoplossende knul.
Zo gezegd zo gedaan, op een drafje naar de parkeergarage dan maar. Maar eenmaal buiten de parkeergarage wacht ons een nieuwe uitdaging… 30.000 man hebben inmiddels ook de uitgang gevonden en ik moet dwars met mijn auto door deze mensenmassa heen, welke stug doorlopen en niet van plan zijn om even voor mij te wachten. Gelukkig denk ik er net zo over en heb ik wat dat betreft wel stalen zenuwen, Joël iets minder, die heeft zijn stoel platgelegd om het hele tafereel niet te hoeven volgen.
Binnen no time ben ik er doorheen, uiteindelijk komt het er op neer… who has the bigger balls! 😎
Joël valt al snel in slaap en zo wordt het een rustig ritje naar huis!
Wat een ervaring zowel voor Joël als voor mijzelf en wat ben ik trots dat we ons zo goed hebben gered in de grote boze stad, zonder een sterke man aan onze zijde.
Ik zeg girlpower, ik weet nu dat ik mij prima alleen kan redden… 👍