Zooo de garagesoftware is geïnstaleerd, alles höb iech ingesteld, noe de kaomende daog alle klantgegevens, otogegevens en facture inkloppe, want veer kinne pas demèt werreke es alle gegevens vaan de aofgelaope weke derin zitte! Dus iech weet wat miech te doen steit! Iech bin wel erreg happy mèt mien programma! De zwumles is ouch alweer achter de rögk, veur aovendete had iech netuurlek weer geine tied…. mèr….. miene pizza woort zellefs speciaal door miene maan in Voere gelievert, dus es de graasj toch niks zow weure kin heer altied noch es pizzakoerier aon de slaag haha! Wel leef vaan häöm dat mot iech häöm toch wel naogeve! Netuurlek weer neet gestreke….. mèr noe gaon iech toch ech de bammekes smere, lappietoppie oetzètte en naor mien bèdsje tow, daan mèr weer geine striek….

Van dit soort berichten word ik toch wel een beetje verdrietig als wordt gezegd dat ik nooit iets deed en dat wat ik deed niets voorstelde.
Ik was met niets gekomen en moest ook maar met niets gaan werd er gezegd.

Hoog zwanger werkte ik 2 banen, deed het huishouden helemaal alleen en zorgde alleen voor onze zoon en zijn hobby’s.

En dan nog dankbaar zijn met het gebaar dat mijn man mij ongezonde fastfood op locatie kwam brengen.

Beter laat dan nooit kwam ik erachter dat ik goed voor mijn eigen moest zorgen en het besef dat hoe goed ik ook mijn best deed, het gewoon nooit goed genoeg was.

Een man die letterlijk durfde te vragen of hij mee moest naar het ziekenhuis voor de bevalling, of ik niet gewoon met mijn moeder kon gaan! Ik ben uiteindelijk alleen bevallen, mijn man kwam te laat en mijn moeder heeft de hele tijd in een hoekje zitten huilen omdat ze het simpelweg niet aankon.

Uitgeblust was ik na mijn zwangerschap die uiteindelijk (rara gek he) niet vlekkeloos verliep, waardoor ons zoontje hierdoor 2 maanden op het ziekenhuis moest verblijven en letterlijk door het oog van naald kroop.
Door mijn groot loyaliteitsgevoel ging ik vervolgens zelf 3x per dag naar het ziekenhuis, terwijl ik thuis ook alles draaiende hield.
Mijn moeder kon alle stress niet aan en moest tijdens deze periode een zware hartoperatie ondergaan.

Nog steeds is/was mijn ex-man van mening dat ik niet stressbestendig genoeg was.

Ik heb tijdens de scheiding die niet eens mijn keuze was alles verloren, mijn partner, mijn huis, mijn werk/bedrijf, dit omdat ik zonder blikken of blozen ingeruild werd voor een jonger en beter uitziend exemplaar.
En nog steeds kreeg ik de ene na de andere trap na te verduren van deze man met zijn hoogmoed. Ik werd zelfs meerdere keren in mijn gezicht uitgelachen om mijn verdriet, boosheid en frustraties.

Zijn familie kijkt me scheef aan omdat ik geen goed woord over hem en inmiddels ook over hen kan zeggen.
Waarschijnlijk omdat ik jarenlang de slechte voor me heb gehouden of misschien omdat ze hetzelfde nare egoïstische/hoogmoedige karakter hebben, hij moet het toch ergens geleerd hebben?

Ik mag zelf misschien ook niet het makkelijkste karakter hebben en ben misschien erg hard geworden door de jaren heen, maar 1 ding durf ik inmiddels wel van mijn eigen te zeggen en dat is dat ik inmiddels wel karakter durf te tonen en dat is echt wel heel wat waard.

Als mensen mij een bitch vinden, vraag je dan eens af hoe ik er een geworden ben!!!