Gisteren was het de dag des oordeels voor onze Juul, de dag dat Juul zijn mannelijkheid werd ontnomen.

De ochtend begon al goed met een uiterst verontwaardigde blik omdat er geen broodkorsten op het ontbijt stonden.

Eenmaal bij de dierenarts kreeg Juul eerst een roesje, al gauw wekte Juul de indruk dat hij een stevig nachtje doorgehaald had 😀

Tijd om afscheid te nemen.

Gelukkig maar voor een paar uurtjes, want in 15:00 uur mocht ik Juul gelukkig alweer ophalen nog helemaal drowsy van de narcose.

Eenmaal thuis toch even mèt Juul naar de hoek van straat voor een plasje, maar Juul dacht…. Je kunt me de boom in ik doe helemaal niks….

Aan het begin van de avond sloeg de misselijkheid toe, maar zo tegen het einde van avond begon Juul zich langzaam aan steeds beter te voelen.

Hij en wij hebben het overleefd, nu hopen dat hij vlug hersteld en voortaan minder last heeft van zijn hormonen…. 😉